اولویت بندی دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی مختلف در زمینه رشته های فنی مهندسی، علوم پایه و علوم انسانی در ایران از نظر اعتبار
در این پژوهش که به همت جمعی از دانشجویان دانشگاههای تهران انجام شده است برخی از دانشگاهها در نوع خود به 3سطح کیفی الف، ب و ج دسته بندی شده اند.
این اولویت بندی به شرح ذیل می باشد:
1- دانشگاههای دولتی با کیفیت الف
2- دانشگاه آزاد با کیفیت الف
3- دانشگاههای دولتی با کیفیت ب
4- دانشگاهها و موسسات آموزش عالی غیرانتفاعی با کیفیت الف
5- دانشگاههای دولتی با کیفیت ج
6- دانشگاه آزاد با کیفیت ب
7- آموزشکده های فنی و حرفه ای وابسته به وزارت آموزش و پرورش با کیفیت الف
8- دانشگاه پیام نور با کیفیت الف
9- آموزشکده های فنی و حرفه ای وابسته به وزارت آموزش و پرورش با کیفیت ب
10- دانشگاه آزاد با کیفیت ج
11- دانشگاه جامع علمی و کاربردی
12- دانشگاه پیام نور با کیفیت ب
13- آموزشکده های فنی و حرفه ای وابسته به وزارت آموزش و پرورش با کیفیت ج
14- دانشگاه پیام نور با کیفیت ج
۱۵- موسسات آموزش عالی غیرانتفاعی با کیفیت ج
نمونه های از سطح کیفی در دانشگاههای دولتی:
سطح الف:
دانشگاه صنعتی شریف، تهران، امیرکبیر و ...
سطح ب:
دانشگاه تربیت معلم سبزوار، بیرجند و ...
سطح ج:
دانشگاه صنعتی کرمانشاه، دانشگاه صنعتی قم و ... (به دلیل تازه تاسیس بودن)
نمونه هایی از سطح کیفی در دانشگاه آزاد:
سطح الف:
واحد علوم و تحقیقات تهران، واحد تهران مرکز و ... (که البته تعداد این واحدها معدود است)
سطح ب:
دانشگاه آزاد قائم شهر و ...
سطح ج:
دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیضا (که البته تعداد این واحدها زیاد است)
نمونه هایی از سطح الف دانشگاهها و موسسات آموزش عالی غیرانتفاعی:
دانشگاه علم و فرهنگ تهران، علوم و فنون مازندران و ...
نمونه هایی از سطح الف آموزشکده های فنی و حرفه ای وابسته به وزارت آموزش و پرورش
دانشکده فنی دختران شریعتی تهران، آموزشکده شهید باهنر شیراز و ...
نمونه هایی از سطح الف دانشگاه پیام نور
مرکز تهران، اصفهان و ...
در این پژوهش دانشگاه جامع علمی و کاربردی فاقد سطح بندی کیفی شناخته شد
این پژوهش توسط جمعی از دانشجویان دانشگاههای تهران صورت گرفته است.
نوشته شده توسط دانشجويان دانشگاههاي تهران در شنبه هفتم شهریور 1388 ساعت 17:18 |
لينک ثابت |
وضعیت دانشگاهها و موسسات آموزش عالی غیرانتفاعی
با روی کار آمدن دولت نهم توجه ویژه ای به این دانشگاهها شد به طوری حجم گسترده ای از پذیرش در کنکور کاردانی به کارشناسی و کنکور سراسری از طریق این دانشگاهها انجام می شود به طوری که که در یک اظهار نظر رسمی از سوی قائم مقام وزارت علوم سیاست دولت نهم جذب دانشجو در مقطع کاردانی به کارشناسی پذیرش در سالهای آینده به مرور به طور کامل از طریق این دانشگاهها انجام خواهد شد.
اما نکاتی که در انتخاب این دانشگاهها باید مورد توجه قرار گیرد:
هرچند نوع مدرک صادر شده توسط این موسسات همگی در یک سطح و توسط دفتر آموزش عالی غیرانتفاعی وزارت علوم انجام می شود اما توصیه می شود در هنگام انتخاب این موسسات به مواردی از قبیل:
-
سال تاسیس
-
فضای آموزشی
-
تعداد رشته و مقاطع موجود
توجه شود.
با توجه به اینکه این گونه موسسات اغلب فاقد خوابگاه مناسب می باشند (خوابگاههای این موسسات اغلب به صورت خودگردان است) در نتیجه مهم ترین عامل در اولویت بندی انتخاب این موسسات نزدیکی فاصله آنها با محل سکونت می باشد.
بهترین موسسات و دانشگاههای غیرانتفاعی:
۱- در تهران:
در حال حاضر به جرات می توان گفت بهترین دانشگاه غیرانتفاعی ایران دانشگاه علم فرهنگ است. این دانشگاه وابسته به جهاد دانشگاهی می باشد و از معدود دانشگاهها و موسسات غیرانتفاعی است که مجوز دانشگاه را از وزارت علوم دریافت کرده است.
از مهم ترین مراکز وابسته به این دانشگاه پژوهشکده رویان می باشد. در یک کلام می توان گفت این دانشگاه قدرت رقابت با دانشگاههای معتبر دولتی را دارا می باشد.
بعد از این دانشگاه در تهران موسسه آموزش عالی صدرا از کیفیت آموزشی خوبی برخوردار است این دانشگاه در دو رشته مهندسی عمران و همچنین فلسفه در مقطع کارشناسی ارشد پذیرش دانشجو می نماید. نکته مهم در مورد این موسسه:
موسسه آموزش عالی صدرا به هیچ عنوان امکاناتی در حد یک دانشگاه را دارا نمی باشد و در حال حاضر فقط دارای ۳ ساختمان در محدوده غرب تهران می باشد.
۲- در شمال ایران
با توجه به محدودیت تاسیس موسسات آموزش عالی غیرانتفاعی در تهران و هچنین آب و هوای مناسب شمال کشور و استقبال خوب دانشجویان بیشترین موسسات غیرانتفاعی در محدوده شمال ایران می باشد که البته اغلب این موسسات دارای کیفیت و فضای نامناسبی می باشند
اما بهترین موسسات آموزش عالی در شمال ایران:
به جرات می توان گفت زیباترین دانشگاه غیرانتفاعی دانشگاه شمال در آمل می باشد. این دانشگاه اخیرا توسط وزارت علوم از موسسه به دانشگاه ارتقا یافته است.
این دانشگاه بالغ بر ۷۰۰۰ دانشجو دارد.
۲- دانشگاه علوم و فنون مازندران
۳- موسسه آموزش عالی علامه محدث نوری
۴- موسسه آموزش عالی صنعتی مازندران (بابل)
۳- در مشهد
۱- دانشگاه غیرانتفاعی امام رضا (وابسته به آستان قدس رضوی)
۲- موسسه آموزش عالی سجاد
۲- موسسه آموزش عالی خیام
نکته ای که در رابطه با سایر موسسات آموزش عالی در مشهد قابل ذکر است که این موسسات فاقد کیفیت لازم در حد یک دانشگاه می باشند و اغلب در حد یک دانشسرا هستند.
۴- در اصفهان
۱- دانشگاه غیرانتفاعی شیخ بهایی اصفهان
۲- موسسه آموزش عالی اشرفی اصفهانی
۳- موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی
۵- در قزوین
متاسفانه در شهر قزوین علی رغم تعداد زیاد موسسات غیرانتفاعی کیفیت این موسسات در حد مطلوبی نمی باشد.
دوستان عزیز با توجه به سوالات زیاد در رابطه با دانشگاههای غیرانتفاعی قزوین به اطلاع می رساند با توجه به اطلاعات ما موسسه غیرانتفاعی رجا از کیفیت مطلوب تری نسبت به سایر موسسات قزوین برخوردار است.
نوشته شده توسط دانشجويان دانشگاههاي تهران در سه شنبه سوم شهریور 1388 ساعت 11:27 |
لينک ثابت |
معرفي و تاريخچه دانشگاه تبريز
آذربايجان ، از مهدهاي فرهنگ غني ايران در ادوار مختلف تاريخ بوده و سوابق مكتوب آن كافيست كه اين خطه را منبع الهام و تنوير دانش و فرهنگ ايران زمين معرفي كند. آذربايجان مهد بزرگمرداني چون: علامه جعفري، علامه طباطبائي، علامه اميني، شهيد قاضي طباطبائي، شهيد مدني مي باشد كه مردم نام و ياد انها را سينه به سينه براي آيندگان منتقل خواهند كرد. اين سرزمين همچنين مهد دلير مرداني چون شيخ محمد خياباني، ستارخان و باقرخان است. بهتر است بگوييم، آذربايجان را مي توان از مردان بزرگش شناخت و هم اين مردان بزرگ و تاريخ ساز خود، دامان پرورده سرزمين غيرت، حماسه و شور آذربايجان هستند. شهريار، پروين، قطران، گنجوي از يك طرف و خواجه نصير الدين طوسي، خواجه رشيد الدين فضل الله و خواجه غيات الدين محمد از طرف ديگر هركدام بنحوي نام آذربايجان رتا در دوره هاي مختلف برسر زبانها انداخته و آن را مهد فرهنگ و تمدن ايراني قرار داده اند.
هر حكومتي نيز در ايران در هر دوره اي، بدليل موقعيت استراتژيك و منابع انساني موجود يا شهر تبريز را مركز امور خود قرار مي داد يا اينكه به آن نظر خاصي داشته است. حكومت 80 ساله مغولان در آذربايجان حديث ديگري است، در اين گوشه از تاريخ، آذربايجان به موزه اي بزرگ تبديل شد و رتبه هاي برتر علمي را در دنيا كسب كرد. دوره اي كه در آن مراكز علمي بزرگي چون ربع رشيدي، شام غازان و رصدخانه مراغه درخشيدند و به شهرت و اعتبار جهاني دست يافتند. به رغم اين، متأسفانه تبريز بعد از آن دوران طلائي، هرچند كه مشاهير بزرگي را به جامعه علمي تحويل داده است، اما ديگر آن فروغ گذشته خود را نيافت. دليل آن هم شايد در نبود مراكز قدرتمند دانش و امكانات مناسب براي پژوهش و تحقيق دانست.
تا 60-70 سال پيش كه دانشگاه تبريز تأسيس شد مركزي علمي براي تحقق اين امور وجود نداشت تا اينكه در خرداد ماه 1326 بر اثر تحولات سياسي منطقه، دانشگاهي بنام "آذربايجان يونورسيتيسي" تأسيس شد اما پس از چندي بر اثر تحولات بعدي فعاليت آن عملا متوقف شد. از طرف شخصيتهاي مختلف اقدامات همه جانبه اي براي تأسيس دانشگاه شكل گرفت و بلافاصله در ديماه همان سال دكتر مصطفي حبيبي و دكتر خانبابا بياني از دانشگاه تهران مأموريت يافتند براي تأسيس دوباره دانشگاه در تبريز، به اين شهر عزيمت كنند. اين هيأت پس از تأئيد لزوم تأسيس دانشگاه و پيگيري استاندار وقت و مردم آذربايجان ، شش ميليون ريال بودجه براي تأسيس دانشگاه تصويب شد . اما باز هم تغييرات هيأت دولت اين اقدامات را مسكوت گذاشت تا اينكه با پافشاري دوباره سرانجام دكتر بياتي به رياست دانشكده هاي ادبيات و پزشكي كار آموزش خود را شروع كردند .
تا تيرماه 1328 ساختمانهاي دانشگاه به شكل استيجاري در سطح شهر پراكنده شده بود ولي به علت نياز به تمركز دانشگاه و توسعه آن در تيرماه همان سال در زميني به مساحت 247 هزار متر مربع كلنگ بناي دانشگاه به دست دكتر زنگنه ، وزير فرهنگ وقت به زمين زده شد و بلافاصله 5 ميليون اعتبار براي شروع آن از طرف دولت تصويب شد وكارهاي ساختماني آغاز شد . اما بدليل رسيدن فصل سرما ، عمليات اجرائي نيمه كاره ماند تا اينكه در ارديبهشت ماه 1329 با آغاز فصل كار عمليات اجرائي هماهنگ با ساختمان بيمارستان 150 تخت خوابي شروع به فعاليت نمود و 15 سال بعد دانشكده هاي پزشكي و كشاورزي و سپس ساير دانشكده ها به اين محل نقل مكان كردند .اين دانشگاه در وادي امر با دو دانشكده ادبيات و پزشكي شروع به كار نمود و با گذشت زمان دانشكده ها ، آزمايشگاهها ، كارگاهها ، آموزشكده هاي آن يكي پس از ديگري تأسيس مي شدند و تبريز آهسته آهسته به جايگاه واقعي خود نزديك مي شد. همچنين علاوه بر دانشگاه تبريز كه بعدها به دو دانشگاه يعني تبريز و علوم پزشكي تبريز تقسيم شد دانشگاه هنر اسلامي ، تربيت معلم آذربايجان ، صنعتي سهند ، آزاد اسلامي و ساير دانشگاهها و موسسات آموزش عالي نيز تأسيس شدند تا آذربايجان را بعنوان دومين شهر بزرگ دانشگاهي كشور پس از تهران و بزرگترين قطب علمي شمالغرب كشور مطرح سازند. اين دانشگاه در حال حاضر با بيش از 11 هزار نفر دانشجو و حدود 500 نفر هيأت علمي 200 آزمايشگاه تخصصي و عمومي كه برخي در دنيا و برخي خاورميانه منحصر به فرد هستند ، موزه تاريخ و فرهنگ ، حوزه جانور شناسي ، حوزه زمين شناسي ، مركز پردازش تصاوير ماهواره اي و مراكز و موسسات تحقيقاتي و پژوهشي بزرگ ، پتانسيل بسيار بزرگي را در كشور فراهم نموده تا در راستاي اهداف والاي جمهوري اسلامي به كار گرفته شود و تمامي اينها نبوده مگر به نيت پاك و صادقانه مردم غيورآذربايجان كه با پا فشاري هاي خود اين نيت را از قوه به فعل در آوردند.
|
|
نوشته شده توسط دانشجويان دانشگاههاي تهران در دوشنبه پنجم فروردین 1387 ساعت 13:3 |
لينک ثابت
تاريخچه دانشـگاه صنعتي مالك اشتر
دانشگاه صنعتي مالك اشتر با هدف اجراي پروژههاي تحقيقاتي خاص ملي و آموزش و تربيت كارشناسان و كادر ويژه مورد نياز صنايع و مراكز تحقيقاتي كشور در سال 1365 با تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي و وزارت فرهنگ و آموزش عالي تأسيس گرديد. در ابتدا مركزيت دانشگاه در شاهين شهر اصفهان قرار داشت تا اينكه در سال 1378 بمنظور توسعة دورههاي آموزشي تحصيلات تكميلي پژوهش محور و تعامل آموزش و پژوهش در صنايع مورد نظر كه عمدتاً در تهران مستقر بودند مركزيت دانشگاه از
شاهين شهر به تهران انتقال يافت و هماكنون اين دانشگاه داراي مجتمعهاي دانشگاهي و مراكز آموزشي و تحقيقاتي به شرح ذيل ميباشد:
1 ) مجتمع دانشگاهي مواد و مهندسي شيمي؛
2 ( مجتمع دانشگاهي برق و الكترونيك؛
3 ) مجتمع دانشگاهي علوم و فناوري دريايي؛
4 ) مجتمع دانشگاهي هوايي؛
5 ( مجتمع دانشگاهي مديريت و مهندسي صنايع؛
6 ( مجتمع دانشگاهي علوم و هوافضا؛
7) مجتمع دانشگاهي فناوري اطلاعات، ارتباطات و امنيت ؛
8 ) مركز آموزشي و تحقيقاتي علوم و فناوري زيستي؛
9 ( مركز آموزشي و تحقيقاتي علوم و فناوري نوين ساخت؛
10 ( مركز آموزشي و تحقيقاتي فضايي.
هم اينك دانشگاه صنعتي مالك اشتر با برخورداري از توانمنديها و قابليتهاي علمي و فني لازم سازماندهي فعاليتهاي پژوهشي – آموزشي مجموعههاي آكادميك، ايجاد ارتباط سيستماتيك با مراكز علمي و دانشگاهي داخل و خارج از كشور، انجام پروژههاي تحقيقاتي در حوزههاي كاربردي – توسعهاي – بنيادي، گسترش دورههاي تحصيلات تكميلي پژوهش محور و دورههاي تخصصي كوتاه مدت تكنولوژي محور و نيز دورههاي كارداني و كارشناسي خاص براي تربيت نيروي انساني متخصص مورد نياز كشور، توسعة اطلاعرساني و انفورماتيك، ساماندهي امر جذب و انتقال تكنولوژي و خدمات علمي و فني با تشكيل آزمايشگاههاي آكروديته (معتمد)، ساماندهي امر استانداردسازي محصولات صنعتي، تشكيل انجمنهاي علمي و... در سطح كشور به فعاليت خود ادامه ميدهد.
نوشته شده توسط دانشجويان دانشگاههاي تهران در دوشنبه پنجم فروردین 1387 ساعت 12:52 |
لينک ثابت
|
|
|
|
تاريخچه دانشگاه صنعتی اميرکبير
دانشگاه صنعتی امير کبير ، يکی از با سابقه ترين مؤسسات آموزش عالی کشور در زمينه فنی و مهندسی است .
اين دانشگاه ، در طول سال ها فعاليت مستمر ، به خصوص بعد از انقلاب شکوهمند اسلامی ، خدمات گسترده ای در راستای اهداف آموزش عالی و تحقيقاتی کشور ارائه کرده است .
تاًسيس و شکل گيری اوليه دانشگاه در آبان ماه 1335 است. در آن زمان ، هسته اوليه دانشگاه ، به عنوان "پلی تکنيک تهران" به منظور توسعه فعاليت های دو موًسسه فنی وقت ، "انستيتو مهندسی راه وساختمان "و "هنرسرای عالی" شکل گرفت . در سال 1336 اولين دوره دانشجويان ازطريق آزمون داخلی پذيرفته شدند و از سال 1337 فعاليت آموزشی پلی تکنيک تهران ، به طور رسمی با پنج رشته مهندسی : "برق و الکترونيک" ، "مکانيک "،"نساجی"،"شيمی "و "راه و ساختمان " آغاز شد .
با رشد تدريجی پلی تکنيک تهران تا سال 1375، پنج بخش به شرح زير به دانشکده اضافه شد .
دانشکده فنی : اين دانشکده هسته اصلی پلی تکنيک تهران را ايجاد کرده و از 6 انستيتو يا گروه آموزشی تحت عنوان " مهندسی برق و الکترونيک " ، " مهندسی شيمی و پتروشيمی " ، " مهندسی نساجی و پليمر" ، " مهندسی مکانيک " ، " مهندسی معدن " و " مهندسی صنايع " تشکيل شد .
دانشکده تربيت دبير فنی و علوم : در سال 1355 با همکاری وزارت آموزش و پرورش تاًسيس شد .
دانشکده علوم پايه و کامپيوتر : اين دانشکده به منظور ارائه درس های پايه برای دانشجويان ديگر دانشکده ها ايجاد شد . دانشجويان اين دوره ها ، مدرک تحصيلی از دانشکده دريافت نمی کردند.
انستيتو تحصيِلات تکميلی و تحقيقات : به منظور اداره و سرپرستی مقطع کارشناسی ارشد و امور تحقيقاتی دانشگاه داير شد . در آن زمان 5 دوره کارشناسی ارشد و يک مؤسسه تحقيقاتی با عنوان " مرکز تحقيقات صنايع غذايی " زير نظر اين انستيتو اداره می شد .
سرپرستی مدرسه عالی راه و ساختمان نيز از سال 1356 به پلی تکنيک تهران واگذار شد و به اين ترتيب اين واحد به عنوان پنجمين بخش از پلی تکنيک تهران محسوب شد .
پلی تکنيک تهران در جريان انقلاب اسلامی ، يکی از پايگاه های فعال دانشگاهی بود و در به ثمر رسانيدن انقلاب اسلامی نقش فعالی بر عهده داشت .
پس از پيروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ، پلی تکنيک تهران در سال 1358 تبديل به دانشگاه شد و به افتخار ، رادمرد تاريخ معاصر ايران ، " امير کبير " که به گسترش و توسعه پايه های علم نوين و صنعت در کشور اهتمام داشت ، به نام دانشگاه صنعتی امير کبير نامگذاری شد . اين دانشگاه به منظور توسعه و گسترش در زمينه های فنی و مهندسی و همسويی با هدف های علمی و فرهنگی انقلاب تجديد سازمان يافت و در اين راستا تحولات چشمگيری در آن صورت گرفت ، اهم اين تحولات به اين شرح است :
دانشکده تربيت فنی و علوم ، به علت مطابقت هدف های آن با مراکز تربيت معلم از دانشگاه صنعتی امير کبير جدا و در مجموعه دانشگاهی تربيت معلم قرار گرفت .
مدرسه عالی ساختمان ، از دانشگاه صنعتی امير کبير جدا و به مجموعه ای تحت عنوان دانشگاه خواجه نصير طوسی اضافه شد .
ايجاد دانشکده ها و دوره های جديد به خصوص دوره های تحصيلات تکميلی ، که منجر به تأسيس 6 دانشکده جديد درطول سال های 1374_ 1367 شد .
هم اکنون دانشگاه صنعتی امير کبير دارای 14 دانشکده ، 15 آزمايشگاه ، 23 کارگاه و دو شعبه در شهرهای بندرعباس و ماهشهر است . همچنين 7000 دانشجوی دوره کارشناسی در 33 رشته ، 1200 دانشجوی کارشناسی ارشد در 43 رشته و 200 دانشجوی دوره دکترا در 34 رشته اين دانشگاه مشغول به تحصيل هستند .
دانشگاه صنعتی امير کبير در عرصه صنعت و علوم آمورش عالی موفقيت های چشمگيری را کسب کرده است که می توان به موارد زير اشاره کرد :
کسب حدود 20 جايزه درجشنواره های بين المللی و جوان خوارزمی
کسب رتبه اول ارتباط دانشگاه و صنعت در سه دوره
کسب رتبه اول در نمايشگاه های دستاوردهای تحقيقاتی در 4 دوره
دريافت لوح افتخار به عنوان فعال ترين دانشگاه فنی و مهندسی در زمينه پذيزش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد .
برگزاری بيش از 20 کنفرانس ملی و بين المللی طی سالهای اخير | |
نوشته شده توسط دانشجويان دانشگاههاي تهران در دوشنبه پنجم فروردین 1387 ساعت 12:28 |
لينک ثابت
| تاریخچه دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی |
دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی در سال 1359 با مجتمع انقلاب اسلامی با ادغام انستیتوهایتکنولوژی
تهران تاسیس گردید. سپس به مرکز آموزش عالی فنی انقلاب اسلامی تغییر نام داد و علاوه بر دوره های
کاردانی و معلم فنی , مجوز اجرای دوره های کارشناسی نا پیوسته دبیر فنی را نیز دریافت نمود. درسال
1372 با مجوز دفتر گسترش آموزش عالی (وزارت فرهنگ و آموزش عالی وقت) دانشکده تربیت دبیر
فنی و حرفه ای در این مرکز تاسیس و از طریق آزمون سراسری در دو رشته کارشناسی دانشجو پذیرفته
شد. با توجه به امکانات و توانایی های موجود, در سال 1376 مرکز آموزش عالی و دانشکده تربیت دبیر
فنی و حرفه ای ادغام و با مجوز وزارت فرهنگ و آموزش عالی و تایید شورای عالی انقلاب فرهنگی به
دانشگاه تبدیل و به نام شهید بزرگوار "رجایی" مزین گردید.
نوشته شده توسط دانشجويان دانشگاههاي تهران در دوشنبه پنجم فروردین 1387 ساعت 12:10 |
لينک ثابت
